Minimalizm w pigułce

Nie wystarczy sprzątanie generalne, ponieważ bałagan w końcu znowu narośnie, jeśli wciąż będziesz gromadził dobra. U podstaw żądzy gromadzenia leży niezadowolenie z istniejącego stanu rzeczy. Kupujesz niepotrzebne rzeczy, ponieważ jesteś w jakiś sposób niezadowolony. (L. Babauta)

Leo Babauta to wzięty bloger i jeden z najbardziej rozpoznawalnych minimalistów. Po raz pierwszy natknąłem się na jego postać oglądając dokument Minimalism. A Documentary About the Important Things. Zaintrygowany przekazem, zacząłem szukaj więcej informacji o osobach występujących w filmie. Babauta został mi w głowie jako przykład osoby wiodącej minimalistyczny tryb życia, posiadającej jednocześnie szóstkę dzieci. Innymi słowy: superbohater. Czytaj dalej Minimalizm w pigułce

Czary-Marie, czyli jak nie umrzeć przy sprzątaniu

Jedzenie, schronienie i ubranie zaliczane są do najbardziej podstawowych ludzkich potrzeb, można by więc założyć, że to, gdzie mieszkamy, jest równie ważne jak to, co jemy i nosimy na sobie. A jednak w większości społeczeństw sprzątanie – praca, dzięki której dom nadaje się do życia – jest traktowane z pobłażaniem, ponieważ panuje mylne przeświadczenie, że tę podstawową umiejętność nabywa się poprzez doświadczenie i nie wymaga ona specjalnego treningu. (M. Kondo)

Marie Kondo z całą pewnością ma bzika, najwyraźniej od dziecka. Jest to jednak bzik raczej niegroźny, a jak się niedawno okazało – pomocny, wręcz pożądany. Metody sympatycznej konsultantki zainspirowały tysiące ludzi do zmiany nawyków w kontekście organizowania przestrzeni w domu. W Empikach prędko nie zabraknie jej Magii sprzątania. Czytaj dalej Czary-Marie, czyli jak nie umrzeć przy sprzątaniu

Pod górkę (#minsgame, relacja trzecia)

Dziś jest dwudziesty trzeci dzień miesiąca. Jestem spokojny o dziś. Jestem równie spokojny o jutro. Gorzej z pojutrzem, z nim mam problem. I dniem po.

Cóż, w końcu zaczęło być trochę pod górkę. Oto dlaczego mówi się na tę grę: wyzwanie. Trochę jakbym stanął u ściany Lhotse w półbutach. No, może nie do końca, bo półbuty w międzyczasie wylądowały w koszu. Na pewno też nie w japonkach, aż tak źle nie jest. Czytaj dalej Pod górkę (#minsgame, relacja trzecia)

Refleksje na półmetku (#minsgame, relacja druga)

Wprawdzie ten półmetek to taka „mniejsza połowa”, biorąc pod uwagę ilość utylizowanych przedmiotów, aczkolwiek „kalendarzowo” odnotowujemy z Martą 50% sukcesu.

W poprzednim wpisie o dziadku komentowałem ilość żelastwa, którą nagromadził przez całe życie. Teraz myślę sobie, że przyganiał kocioł garnkowi. Jak się okazało, wczorajsze pięć minut przy skrzynce z narzędziami pozwoliło mi przygotować pakiet rzeczy na dziś, który składa się tylko i wyłącznie z artykułów metalowych. A gdyby się uprzeć, to i do niedzieli wystarczy materiału… Czytaj dalej Refleksje na półmetku (#minsgame, relacja druga)

Edek i graty. Kilka słów o DNA

Pamiętam dzień, w którym mój przyszły szwagier nieomal zginął, przysypany rupieciami. To było kilka miesięcy po śmierci dziadka. Moja siostra i jej narzeczony robili remont mieszkania moich dziadków, żeby się wprowadzić do nieco większej przestrzeni.

Któregoś wieczoru pojechałem do nich po pracy, by pomóc Przemkowi przesunąć olbrzymi mebel w jednym z pokojów. Konieczne było najpierw opróżnienie szafy i nadstawki. Scena, którą zapamiętam na długie lata. Czytaj dalej Edek i graty. Kilka słów o DNA